ครู อรวรรณ มาทอง
ชุมชนโรงเรียนหารเทารังสีประชาสรรค์
ข้าพเจ้าเดินทางเข้ามาสู่บ้านหลังใหม่อีกหนึ่งหลัง คือ “บ้านครอบครัวเข้มแข็ง” โดยที่ข้าพเจ้าเองไม่เคยคิดมาก่อนว่า ในสังคมนี้ยังมีสิ่งดีๆให้ค้นหาอีกมากมาย และเราเองสามารถสร้างสิ่งที่ดีให้กับชุมชนได้หลายอย่างเช่นกัน ข้าพเจ้ามีครอบครัวมาระยะหนึ่งประมาณ 13 ปี แต่ไม่สามารถประคับประคองให้เป็นครอบครัวอีกต่อไปจึงมีอันต้องล่มสลายลง จากวันนั้นจนถึงวันนี้ข้าพเจ้าเป็นครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว มีลูกที่ต้องรับผิดชอบ มีหนี้สินที่ต้องรับภาระ (จากอดีต) แต่ข้าพเจ้าไม่ได้ท้อถอย ก้มหน้าก้มตาทำงานราชการ และทำงานให้กับสังคมบ้างตามโอกาสอันควร
ช่วงปีแรกที่รับงานมาโดยเพื่อนยัดเหยียดก็ว่าได้ ชุมชนโรงเรียนหารเทารังสีประชาสรรค์ เกิดมาได้ 2 ขวบ แล้ว เริ่มจากคนที่ไปประชุมมาก่อนใครก็ผู้อำนวยการจำเนียร รักใหม่ กับครูชม รุ่งเรือง เมื่อมาถึงโรงเรียนได้เรียกข้าพเจ้าและครูอีก 2-3 คนมาบอกเล่าเรื่องราวที่ประชุมมา และเมื่อทางโครงการฯได้เรียกประชุมข้าพเจ้าก็ได้ไปประชุมแกนนำร่วมด้วย ไปกันทั้งครูและนักเรียนเกือบสิบคน เมื่อกลับจากประชุมมาถึงโรงเรียนฟอร์มทีมงานมีการออกคำสั่งเรียบร้อย แต่เอาเข้าจริงครูหลายคนบอกว่า “ยุ่ง/ไม่มีเวลา” ยิ่งต้องทำงาน/ หรือประชุมในวันหยุดทุกคนเลยถอย ข้าพเจ้าก็คิดว่าถอยมั่งดีกว่า แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดทำงานนี้มาได้ถึงสองปีแล้ว
สิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้ายังทำไม่ได้ดีคือ การสร้างทีมงานเพิ่มจากเหตุผลข้างต้นสำหรับครูในโรงเรียนคงไม่มี (แต่จะมี 2-3 คนที่คอยช่วยเหลือเมื่อจัดกิจกรมเวทีหรือเรื่องอื่นๆ แต่ถ้าจะมาลงทำงานจริงจังเต็มตัวเขาไม่เอา จึงคิดว่าจะหาทีมงานในชุมชนเพิ่มเติม รวมทั้งการสร้างนักเรียนชุดใหม่ขึ้นมาเพิ่มเติมด้วย
จากวันนั้นจนถึงวันนี้ข้าพเจ้าคิดว่าได้ประสบการณ์หลายอย่างที่มีประโยชน์กับตนเอง ครอบครัว นักเรียน และชุมชน ประสบการณ์ดังกล่าวทำให้ข้าพเจ้ามีความแข็งแกร่ง มุ่งมั่น มีจิตอาสา ทำงานโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน เพราะคิดว่าการทำงานกับครอบครัวมีประโยชน์มากๆ จากก่อนหน้านี้ข้าพเจ้าเลี้ยงลูกแบบไม่ค่อยใช้เหตุผล อารมณ์มักจะมาก่อน ปัจจุบันจะใจเย็นลงมาก มีอะไรจะถามเหตุผลก่อนลูกก็ไม่ค่อยใช้อารมณ์กับแม่ ทำให้เราเข้าใจกันมากมาขึ้น(อาจเป็นเพราะลูกโตขึ้นตามวัยก็ได้) ประสบการณ์หลายอย่างไม่สามารถคิดเป็นเงินหรือสิ่งมีค่าอื่นใดได้ แต่ถ้าเราได้เรียนรู้ไปเรื่อยๆก็จะเกิดผลดีแก่ตนเองมากขึ้น ข้าพเจ้าจึงมุ่งมั่นที่จะนำประสบการณ์ไปเผยแพร่ บอกเล่า ด้วยวาจา หรือเขียนเป็นเอกสารถ้ามีโอกาส
ชุมชนโรงเรียนหารเทารังสีประชาสรรค์
ข้าพเจ้าเดินทางเข้ามาสู่บ้านหลังใหม่อีกหนึ่งหลัง คือ “บ้านครอบครัวเข้มแข็ง” โดยที่ข้าพเจ้าเองไม่เคยคิดมาก่อนว่า ในสังคมนี้ยังมีสิ่งดีๆให้ค้นหาอีกมากมาย และเราเองสามารถสร้างสิ่งที่ดีให้กับชุมชนได้หลายอย่างเช่นกัน ข้าพเจ้ามีครอบครัวมาระยะหนึ่งประมาณ 13 ปี แต่ไม่สามารถประคับประคองให้เป็นครอบครัวอีกต่อไปจึงมีอันต้องล่มสลายลง จากวันนั้นจนถึงวันนี้ข้าพเจ้าเป็นครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว มีลูกที่ต้องรับผิดชอบ มีหนี้สินที่ต้องรับภาระ (จากอดีต) แต่ข้าพเจ้าไม่ได้ท้อถอย ก้มหน้าก้มตาทำงานราชการ และทำงานให้กับสังคมบ้างตามโอกาสอันควร
ช่วงปีแรกที่รับงานมาโดยเพื่อนยัดเหยียดก็ว่าได้ ชุมชนโรงเรียนหารเทารังสีประชาสรรค์ เกิดมาได้ 2 ขวบ แล้ว เริ่มจากคนที่ไปประชุมมาก่อนใครก็ผู้อำนวยการจำเนียร รักใหม่ กับครูชม รุ่งเรือง เมื่อมาถึงโรงเรียนได้เรียกข้าพเจ้าและครูอีก 2-3 คนมาบอกเล่าเรื่องราวที่ประชุมมา และเมื่อทางโครงการฯได้เรียกประชุมข้าพเจ้าก็ได้ไปประชุมแกนนำร่วมด้วย ไปกันทั้งครูและนักเรียนเกือบสิบคน เมื่อกลับจากประชุมมาถึงโรงเรียนฟอร์มทีมงานมีการออกคำสั่งเรียบร้อย แต่เอาเข้าจริงครูหลายคนบอกว่า “ยุ่ง/ไม่มีเวลา” ยิ่งต้องทำงาน/ หรือประชุมในวันหยุดทุกคนเลยถอย ข้าพเจ้าก็คิดว่าถอยมั่งดีกว่า แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดทำงานนี้มาได้ถึงสองปีแล้ว
สิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้ายังทำไม่ได้ดีคือ การสร้างทีมงานเพิ่มจากเหตุผลข้างต้นสำหรับครูในโรงเรียนคงไม่มี (แต่จะมี 2-3 คนที่คอยช่วยเหลือเมื่อจัดกิจกรมเวทีหรือเรื่องอื่นๆ แต่ถ้าจะมาลงทำงานจริงจังเต็มตัวเขาไม่เอา จึงคิดว่าจะหาทีมงานในชุมชนเพิ่มเติม รวมทั้งการสร้างนักเรียนชุดใหม่ขึ้นมาเพิ่มเติมด้วย
จากวันนั้นจนถึงวันนี้ข้าพเจ้าคิดว่าได้ประสบการณ์หลายอย่างที่มีประโยชน์กับตนเอง ครอบครัว นักเรียน และชุมชน ประสบการณ์ดังกล่าวทำให้ข้าพเจ้ามีความแข็งแกร่ง มุ่งมั่น มีจิตอาสา ทำงานโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน เพราะคิดว่าการทำงานกับครอบครัวมีประโยชน์มากๆ จากก่อนหน้านี้ข้าพเจ้าเลี้ยงลูกแบบไม่ค่อยใช้เหตุผล อารมณ์มักจะมาก่อน ปัจจุบันจะใจเย็นลงมาก มีอะไรจะถามเหตุผลก่อนลูกก็ไม่ค่อยใช้อารมณ์กับแม่ ทำให้เราเข้าใจกันมากมาขึ้น(อาจเป็นเพราะลูกโตขึ้นตามวัยก็ได้) ประสบการณ์หลายอย่างไม่สามารถคิดเป็นเงินหรือสิ่งมีค่าอื่นใดได้ แต่ถ้าเราได้เรียนรู้ไปเรื่อยๆก็จะเกิดผลดีแก่ตนเองมากขึ้น ข้าพเจ้าจึงมุ่งมั่นที่จะนำประสบการณ์ไปเผยแพร่ บอกเล่า ด้วยวาจา หรือเขียนเป็นเอกสารถ้ามีโอกาส
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น