tag:blogger.com,1999:blog-37134676950097642372012-02-16T05:07:37.080-08:00ศูนย์การเรียนรู้เพื่อครอบครัวเข้มแข็งจังหวัดพัทลุงhttp://www.blogger.com/profile/04194393239457630009noreply@blogger.comBlogger61100tag:blogger.com,1999:blog-3713467695009764237.post-56838201844178110112008-01-14T00:08:00.001-08:002008-01-14T22:33:30.523-08:00ประกอบใดในกิจที่ชื่นชอบ<br /><div><div>ประสงค์ใดที่ตอบสนองฝัน <a href="http://2.bp.blogspot.com/_0h7rwRTWbMA/R4xTQ6jwymI/AAAAAAAAADQ/9ad3ywQE3O8/s1600-h/ช่à¸&shy;ดà¸&shy;กไม้.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5155587223494642274" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 294px; CURSOR: hand; HEIGHT: 399px" height="376" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_0h7rwRTWbMA/R4xTQ6jwymI/AAAAAAAAADQ/9ad3ywQE3O8/s320/%E0%B8%8A%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%89.jpg" width="294" border="0" /></a><br />ประสานใดที่เชื่อมความผูกพัน<br />ประสิทธิ์นั้นประสาทพรย้อนกระทำ<br />ประทีปส่องทางธรรมย้ำความคิด </div><div>ประจำจิตด้วยความดีที่คมขำ<br />ประคองตนพ้นเหตุแห่งทุกข์นำ</div><div>ประเชิญกรรมคงสติสิรินาน<br />ประณิธานหย่อนยานไปปีใหม่นี้ </div><div>ประเดิมสิ่งดีดีผสมผสาน<br />ประเจิดปฏิบัติขจัดมาร </div><div>ประจงขานรับมงคลผลเจริญ<br />ประสบสุขทางกายวาจาจิต<br />ประดับชีวิตนับอนันต์คำสรรเสริญ<br />ประชุมชนทำดีงานดีเลิศ<br />ประทับเพลินคุณธรรมนำชิไทย<br />ประเทศใดมีชนเจริญจิต<br />ประเพณีเสริมกิจให้สดใส<br />ประดิษฐ์ชอบประโยชน์ล้ำอ่าอำไพ<br />ประกาศได้ ‘อารยประชาชน’<br />ประณตน้อมสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั่วแหล่งหล้า<br />ประสาธน์พาคนไทยในทุกหน<br />ประมวลภาพเถลิงชัยในกมล<br />ประโมทย์ล้นเจริญดีที่ใจเอย ฯ</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3713467695009764237-5683820184417811011?l=patalungfamily.blogspot.com' alt='' /></div>ศูนย์การเรียนรู้เพื่อครอบครัวเข้มแข็งจังหวัดพัทลุงhttp://www.blogger.com/profile/04194393239457630009noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3713467695009764237.post-52244648508700302182008-01-14T00:03:00.000-08:002008-01-14T22:35:16.746-08:00<div align="justify">นักวิจัยชุมชนโรงเรียนนิคมควนขนุนวิยา ได้ทำเครื่องมือวิจัยเรื่องทุกข์ของครอบครัวในชุมชน จึงได้ค้นพบคนที่ทุกขที่สุดในชุมชน ดังตัวอย่างคือ</div><div align="justify">ชื่อ นายชื่น ช่อสม อายุ 76 ปี<br />ที่อยู่ 97 หมู่ 2 ต.ลานข่อย อ.ป่าพะยอม จ.พัทลุง<br />สถานภาพ สมรส ภรรยาชื่อ นางคล้าย ช่อสม อายุ ปี<br />สภาพครอบครัว<br />มีลูก 5 คน เสียชีวิตไปแล้ว 3 คน มีชีวิตอยู่ 2 คน มีอยู่ 1 คนที่เป็นคนพิการ คือ นายรุ่น ช่อสม<br />อยู่ด้วยกัน 2 คนกับนางคล้ายผู้เป็นภรรยา (ตอนกลางคืนจะมีนายรุ่น ช่อสม มานอนค้างด้วย) สภาพบ้านเป็นบ้านเก่า 2 ชั้น ข้างล่างเป็นปูนข้างบนเป็นไม้ สภาพเก่ามาก ชั้นบนไม่สามารถที่จะอาศัยอยู่ได้ ไม่มีฝาบ้าน หลังคาก็รั่ว มีปลวกกินฝาบ้าน(ที่เหลืออยู่ ) เสา พื้นบ้านไม่สะอาด อาศัยนอนบนเตียง ข้าวของจัดวางแออัดมาก ยามฝนตกต้องเอาภาชนะมารองรับ และหลบฝนกันทั้งคืนดูน่าเวทนามาก หน้าบ้านมีน้ำขังเพราะบ้านข้างๆถมดินสูง เมื่อฝนตกน้ำไม่สามารถจะระบายได้ก็เลยท่วมขัง เสื้อผ้าที่ใส่ก็เป็นเสื้อผ้าเก่าๆ ที่เพื่อนบ้านให้มาบ้าง<br />ทั้งสองประกอบอาชีพเก็บของขายพอประทังชีวิตไปวันๆ มีที่ดินอยู่ 4 ไร่ มีมะพร้าวพอที่จะเก็บขายได้ เมื่อก่อนมีที่ดินมากพอสมควรต่อด้วยเหตุบางประการก็ต้องเสียที่ดินไป และมีรายได้จากค่าดำรงชีพของคนชรา เดือนละ 500 บาท ( 2 คน√1,000 บาท) ลูกก็ไม่ค่อยได้ดูแลเอาใส่นัก อย่างอื่นยังไม่ได้รับการช่วยเหลือจากหน่วยงานใดๆ<br />นายชื่น เป็นคนที่ดื่มสุรา มีการเมาปรากฏให้เห็น บางครั้งก็ขอเงินชาวบ้านไปดื่มสุรา แต่นางคล้ายยังเป็นคนใจบุญอยู่บ้างชอบตักบาตรในตอนเช้า ทั้งสองคนไม่อยากขอความช่วยเหลือจากใครเพราะเกรงใจคนอื่น ก็เลยอาศัยความอดทนและประหยัดรวมทั้งความขยัน<br />ความหวังและความปราถนา ความหวังและความปรารถนาของนายชื่นคือ การได้รับการช่วยเหลือในการซ่อมแซมบ้านที่เก่าและผุพัง นั้นเป็นความปรารถนาอันยิ่งยวด และยินดีที่จะเลิกเหล้า หากมีใครช่วยเหลือ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3713467695009764237-5224464850870030218?l=patalungfamily.blogspot.com' alt='' /></div>ศูนย์การเรียนรู้เพื่อครอบครัวเข้มแข็งจังหวัดพัทลุงhttp://www.blogger.com/profile/04194393239457630009noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3713467695009764237.post-60952318435752901482008-01-14T00:01:00.000-08:002008-01-14T00:03:23.972-08:00<div align="justify"><strong>คุณอภัย สุวรณจินดา<br />คณะทำงานชุมชนตะโหมด<br /> 5 ปี บนเส้นทาเวทีเรียนรู้ครอบครัวเข้มแข็งของจังหวัดพัทลุง เป็นประสบการณ์ เป็นบทเรียนชีวิต จากการที่ได้อบรมและจัดกิจกรรมแลกเปลี่ยนเวทีเรียนรู้ครอบครัวเข้มแข็ง โดยมีสถาบันครอบครัวรักลูก เป็นผู้แบ่งปัน ความรัก ความเข้าใจ สถาบันครอบครัวในชนบทมาให้<br />ผมเองไม่เคยคิดเลยว่า ทำไมต้องมาเรียนรู้เรื่องครอบครัว ทั้งๆที่เรามีครอบครัวอยู่แล้ว<br />ประมาณปลายปี 2546 ที่มีผู้ประสานงานสถาบันครอบครัวรักลูกเข้ามาดำเนินงาน สร้างทีมงานโดยการจัดเวทีประชาคม เพื่อค้นหาปัญหาของชุมชนบ้านตะโหมด เมื่อจัดลำดับความสำคัญ ของปัญหา ค้นพบปัญหาครอบครัวรวมอยู่ด้วย ที่ประชุมส่วนใหญ่เห็นด้วยที่จะแก้ปัญหาของชุมชนด้วยการเริ่มต้นที่ครอบครัว<br /> ปี 2547 ผมเองได้เข้ามาเป็นแกนนำของคณะทำงานครอบครัวเข้มแข็งชุมชนบ้านตะโหมด ผ่านการอบรมแกนนำและวิทยากรกระบวนการครอบครัวเข้มแข็งของสถาบันครอบครัวรักลูก เพื่อมาขับเคลื่อนงานในชุมชนให้ได้ตระหนักถึงความสำคัญของครอบครัว โดยจัดกิจกรรมเวทีเรียนรู้ครอบครัวเข้มแข็ง ท่สอดคล้องกับวัฒนธรรมประเพณีของชุมชน<br />ในเวทีได้เห็นทุกข์ สุข ปัญหาชีวิต ที่หลายคนสะท้อนออกมา ความเอื้ออาทรภูมิปัญญา วิถีชีวิต เป็นสิ่งที่ควรค่าแก่การศึกษาอย่างยิ่ง<br />ประสบการเหล่านี้จึงทำให้ผม มีคำตอบว่า ทำไมเราต้องมาเรียนรู้เรื่องครอบครัว เป็นแกนนำอาสาทำงานให้กับศูนย์เรียนรู้ครอบครัวเข้มแข็งอย่างภาคภูมิใจ<br />เตรียม เอ้ เตรียมๆๆ เอ้ๆๆ<br />เอ้ๆๆ เตรียมๆๆ รวมพลัง<br />หนึ่ง สอง สาม หนึ่ง สอง สาม หนึ่ง สองสาม หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด ครอบครัวเข้มแข็ง สู้<br />เสียงปรบมือ เพื่อแสดงพลังตามแบบฉบับของผู้เข้าร่วมเรียนรู้ในกิจกรรมของครอบครัวเข้มแข็ง ยังคงอยู่ในความทรงจำตลอด<br />เป็นเวทีที่สร้างนักอาสาพัฒนาชุมชนอย่างแท้จริง ใช้เวทีในการแลกเปลี่ยน ภายใต้กติกาที่ว่า ทุกความคิดมีคุณค่า เมื่อมีคนพูดต้องมีคนฟัง เป็นการเปิดโอกาสให้ทุกคนได้แสดงออกถึงการแสดงความคิดเห็น ประสบการณ์ มาแลกเปลี่ยนกันในเวทีเรียนรู้ครอบครัวเข้มแข็งอย่างกว้างขวาง<br /> สิ่งดีที่พี่น้องชาวครอบครัวเข้มแข็ง ต่างหยิบย่นให้กันและกันนั้นคือ รอยยิ้ม และความห่วงใย สิ่งเหล่านี้สร้างความรัก ความอบอุ่นให้คณะทำงาน และแกนนำที่ร่วมงาน กันมาโดยไม่รู้จักคำว่า เหนื่อย<br />ก้าวเดินไปเถิดเหล่าผู้นำอาสา ฟื้นฟูพัฒนาครอบครัว หนทางข้างหน้าถึงแม้จะมีปัญหาอุปสรรค แต่เรามีความรักที่จะสร้างสังคม โดยใช้รากฐานความสัมพันธ์ของครอบครัวให้มีความตระหนักถึงการดูแลกันและกันเพื่อป้องกันปัญหาที่จะเกิดขึ้นในครอบครัวที่ยากจะแก้ไข<br />วันนี้ยังมีเวลา พรุ่งนี้อาจจะสายไป<br />ก้าวไปอย่างมั่นคง ตามวัตถุประสงค์และจุดมุ่งหมาย<br /></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3713467695009764237-6095231843575290148?l=patalungfamily.blogspot.com' alt='' /></div>ศูนย์การเรียนรู้เพื่อครอบครัวเข้มแข็งจังหวัดพัทลุงhttp://www.blogger.com/profile/04194393239457630009noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3713467695009764237.post-40297141360424955112008-01-13T23:58:00.000-08:002008-01-14T00:01:15.119-08:00<div align="justify">อ.ช่อผกา ทองสง<br />คณะทำงานโรงเรียนปัญญาวุธ<br /> นางสาว ธารีรัตน นุ่นเกลี้ยง น้องนุ่นเป็นนักเรียนชั้นมัธยม 3 โรงเรียนปัญญาวุธ ได้อาสาเป็นนักวิจัยของชุมชน เมื่อก่อนนุ่นเป็นเด็กขี้อาย ไม่ค่อยกล้าพูด ไม่ค่อยรู้จักกับเพื่อนบ้าน หลังจากที่อบรมเป็นนักวิจัย น้องนุ่นต้องไปสัมภาษณ์คนในชุมชน ทำให้น้องนุ่นต้องกล้าที่จะพูด และกล้าแสดงออกมากขึ้น<br />ครอบครัวของนุ่นมีด้วยกัน 4 คน คือ พ่อแม่ตัวของนุ่น และน้องชาย นุ่นเล่าว่าเมื่อก่อนนี้ พ่อเป็นคนใจร้อน ชอบดื่มเหล้า เมื่อเมาแล้วก็จะหาเรื่องทะเลาะกับแม่เป็นประจำ ทำให้น้องนุ่นรู้สึกเครียด จนบางครั้งถึงขั้นไม่สบาย ประกอบกับมีโรคประจำตัวเป็นโรงหอบหืดอยู่ด้วย จึงส่งผลถึงการเรียน<br /> เมื่อครูช่อผกา ชวนพ่อเข้าร่วมกิจกรรม ลด ละเลิก อบายมุขในวันเข้าพรรษา ของโครงการครอบครัวเข้มแข็ง หลังจากนั้น พ่อก็ลดการดื่มลง จะมีดื่มบ้างเมื่อเพื่อนมาที่บ้าน ตอนนี้ครอบครัวของนุ่น มีความสุขากขึ้น พ่อกับแม่พูดคุยปรึกษากัน มีเงินเหลือเก็บเพื่อสร้างบ้านใหม่ และนุ่นยังบอกว่า ตัวองเรียนดีขึ้นกว่าเดิม และสุขภาพก็ดีขึ้นด้วย<br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3713467695009764237-4029714136042495511?l=patalungfamily.blogspot.com' alt='' /></div>ศูนย์การเรียนรู้เพื่อครอบครัวเข้มแข็งจังหวัดพัทลุงhttp://www.blogger.com/profile/04194393239457630009noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3713467695009764237.post-68242022935713161062008-01-13T23:55:00.000-08:002008-01-13T23:58:30.109-08:00<div align="justify"><strong>ครู อรวรรณ มาทอง<br />ชุมชนโรงเรียนหารเทารังสีประชาสรรค์<br /> <br /> ข้าพเจ้าเดินทางเข้ามาสู่บ้านหลังใหม่อีกหนึ่งหลัง คือ “บ้านครอบครัวเข้มแข็ง” โดยที่ข้าพเจ้าเองไม่เคยคิดมาก่อนว่า ในสังคมนี้ยังมีสิ่งดีๆให้ค้นหาอีกมากมาย และเราเองสามารถสร้างสิ่งที่ดีให้กับชุมชนได้หลายอย่างเช่นกัน ข้าพเจ้ามีครอบครัวมาระยะหนึ่งประมาณ 13 ปี แต่ไม่สามารถประคับประคองให้เป็นครอบครัวอีกต่อไปจึงมีอันต้องล่มสลายลง จากวันนั้นจนถึงวันนี้ข้าพเจ้าเป็นครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว มีลูกที่ต้องรับผิดชอบ มีหนี้สินที่ต้องรับภาระ (จากอดีต) แต่ข้าพเจ้าไม่ได้ท้อถอย ก้มหน้าก้มตาทำงานราชการ และทำงานให้กับสังคมบ้างตามโอกาสอันควร<br /> ช่วงปีแรกที่รับงานมาโดยเพื่อนยัดเหยียดก็ว่าได้ ชุมชนโรงเรียนหารเทารังสีประชาสรรค์ เกิดมาได้ 2 ขวบ แล้ว เริ่มจากคนที่ไปประชุมมาก่อนใครก็ผู้อำนวยการจำเนียร รักใหม่ กับครูชม รุ่งเรือง เมื่อมาถึงโรงเรียนได้เรียกข้าพเจ้าและครูอีก 2-3 คนมาบอกเล่าเรื่องราวที่ประชุมมา และเมื่อทางโครงการฯได้เรียกประชุมข้าพเจ้าก็ได้ไปประชุมแกนนำร่วมด้วย ไปกันทั้งครูและนักเรียนเกือบสิบคน เมื่อกลับจากประชุมมาถึงโรงเรียนฟอร์มทีมงานมีการออกคำสั่งเรียบร้อย แต่เอาเข้าจริงครูหลายคนบอกว่า “ยุ่ง/ไม่มีเวลา” ยิ่งต้องทำงาน/ หรือประชุมในวันหยุดทุกคนเลยถอย ข้าพเจ้าก็คิดว่าถอยมั่งดีกว่า แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดทำงานนี้มาได้ถึงสองปีแล้ว <br />สิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้ายังทำไม่ได้ดีคือ การสร้างทีมงานเพิ่มจากเหตุผลข้างต้นสำหรับครูในโรงเรียนคงไม่มี (แต่จะมี 2-3 คนที่คอยช่วยเหลือเมื่อจัดกิจกรมเวทีหรือเรื่องอื่นๆ แต่ถ้าจะมาลงทำงานจริงจังเต็มตัวเขาไม่เอา จึงคิดว่าจะหาทีมงานในชุมชนเพิ่มเติม รวมทั้งการสร้างนักเรียนชุดใหม่ขึ้นมาเพิ่มเติมด้วย<br /> จากวันนั้นจนถึงวันนี้ข้าพเจ้าคิดว่าได้ประสบการณ์หลายอย่างที่มีประโยชน์กับตนเอง ครอบครัว นักเรียน และชุมชน ประสบการณ์ดังกล่าวทำให้ข้าพเจ้ามีความแข็งแกร่ง มุ่งมั่น มีจิตอาสา ทำงานโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน เพราะคิดว่าการทำงานกับครอบครัวมีประโยชน์มากๆ จากก่อนหน้านี้ข้าพเจ้าเลี้ยงลูกแบบไม่ค่อยใช้เหตุผล อารมณ์มักจะมาก่อน ปัจจุบันจะใจเย็นลงมาก มีอะไรจะถามเหตุผลก่อนลูกก็ไม่ค่อยใช้อารมณ์กับแม่ ทำให้เราเข้าใจกันมากมาขึ้น(อาจเป็นเพราะลูกโตขึ้นตามวัยก็ได้) ประสบการณ์หลายอย่างไม่สามารถคิดเป็นเงินหรือสิ่งมีค่าอื่นใดได้ แต่ถ้าเราได้เรียนรู้ไปเรื่อยๆก็จะเกิดผลดีแก่ตนเองมากขึ้น ข้าพเจ้าจึงมุ่งมั่นที่จะนำประสบการณ์ไปเผยแพร่ บอกเล่า ด้วยวาจา หรือเขียนเป็นเอกสารถ้ามีโอกาส <br /> <br /> </strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3713467695009764237-6824202293571316106?l=patalungfamily.blogspot.com' alt='' /></div>ศูนย์การเรียนรู้เพื่อครอบครัวเข้มแข็งจังหวัดพัทลุงhttp://www.blogger.com/profile/04194393239457630009noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3713467695009764237.post-24476854694038042582007-10-30T21:54:00.000-07:002007-10-30T21:54:23.032-07:00<strong><span style="color:#993300;">โครงการศูนย์เรียนรู้เพื่อครอบครัวเข้มแข็ง จังหวัดพัทลุง</span></strong><br /><span style="color:#993300;">เป็นการทำงานที่เน้นการเรียนรู้เพื่อมีส่วนร่วมเพื่อคืนความเข้มแข็งสู่ครอบครัว ในภาคมีภาคีที่ทำเรื่องนี้อยู่ที่สงขลา จะทำงานกับโรงเรียน สุราษฏร์ธานี เน้นทำงานกับชุมชนและการอบรมให้กับหน่วยงานต่างๆตรัง จะจัดโซนเขา นา เล เพื่อสะดวกกับการดูแล ในการทำงานของโครงการศูนย์เรียนรู้เพื่อครอบครัวเข้มแข็ง จังหวัดพัทลุง จะมีคณะทำงานกลางที่มาจากหลากหลายภาคส่วน เช่นข้าราชการครู ปราญ์ชาวบ้าน นักพัฒนาเอกชน มาร่วมกันขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ระดับจังหวัดพัทลุงมีพื้นการทำงานใน 9 ชุมชน ซึ่งมีความหลากหลายไปตามระบบนิเวศและวัฒนธรรม</span><br /><br /><span style="color:#993300;"><strong>กิจกรรมของชุมชนทั้งเวทีเรียนรู้และงานวิจัย<br /></strong> <strong>ชุมชนโรงเรียนนิคมควนขนุน</strong> เป็นชุมชนใหม่ที่ร่วมคนจากหลายๆที่ จึงมีความหลากหลายทางวัฒนธรรมในการจัดเวทีจึงจัดการเรียนรู้เรื่องของ การแห่เทียนพรรษา และการทำขนมเดือนสิบ การทำงานวิจัยเรื่องแผนที่คนมีดีก็ได้พบบุลคลที่ภูมิปัญญาที่สามารถนำมาขยายผลเป็นกิจกรรม เช่นการร้องเพลงกล่อมเด็ก ผลปรากฏว่าได้รับการตอบรับจากคนในชุมชนเป็นอย่างดี<br /> <strong>ชุมชนพนางตุง- ทะเลน้อย</strong> เป็นชุมชนเก่าแก่แต่โดยสภาพสังคมที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วทำให้เกิดปัญหาในหลายด้านทั้งเรื่องหนี้สินและปัญหาการหย่าร้าง แกนนำได้นำการทำบัญชีชีวิตไปสู่การลดค้าใช้จ่าย เกิดเป็นกิจกรรมการทำน้ำยาล้างจาน และทำขนมเดือนสิบ<br /> <strong>ชุมชนโรงเรียนปัญญาวุธ</strong> เป็นชมชนเก่าแก่ที่ยังดำรงวิถีชาวนา แต่กำลังถูกสวนยางรุกเข้ามาเรื่อยๆ ทำแกนนำทำเรื่องวัฒนธรรมที่กำลังจะเลือนหายเช่นการนวด การทำขนมในเดือนสิบ และทำงานวิจัยเรื่องแผนที่คนมีดีเพื่อสืบค้นภูมิปัญญาที่มีอยู่ในพ่อแก่ แม่เฒ่า ทำให้เกิดเยาวชนที่สนใจต่อเรื่องราวในชุมชน<br /> <strong>ชุมชนโรงเรียนวชิรธรรมสถิต</strong> มีพื้นที่เป็นทุ่งนามากกว่าชุมชนอื่นแต่ก็ถูกกระทบด้วยระบบทุนมากเพราะอยู่ใกล้เมือง ทางโรงเรียนจึงเห็นว่าน่าจะทำงานร่วมกับชุมชนในทุกส่วนเพื่อดูแลเยาวชนโดยยึดเอาวิถีชาวนามาสร้างการเรียนรู้เพื่อปลูกฝังคุณค่าของการใช้แรงงานและการรักท้องถิ่น ในส่วนของงานวิจัย ได้ทำเรื่องคำสอนของครอบครัวซึ่งทำให้เด็กได้เรื่องรู้สิ่งดีๆจากคนในชุมชน<br /> <strong>ชุมชนโรงเรียนประชาบำรุง</strong> เป็นชุมชนเก่าแก่ที่มียางพาราเป็นพื้นฐานเศรษฐกิจทำให้ผู้คนห่างไกลกันจึงต้องการจะรื้อฟื้นวัฒนธรรมเก่าของคนตะโหมด เช่นการทำขนมเดือนสิบ การรดน้ำคนแก่ และด้วยการที่มีปัญหาเรื่องการใช้จ่ายจึงทำการวิจัยเรื่องบัญชีชีวิต<br /> <strong>ชุมชนโรงเรียนหารเทารังสีประชาสรรค์</strong> เป็นชุมชนชาวนาที่เก่าแก่ที่มีวัดเป็นศูนย์รวม ทำให้โรงเรียนและชุมชนมีกิจกรรมในวัดอยู่เสมอ ทั้งเรื่องของภูมิปัญญาด้านยาสมุนไพร และการทำขนมพื้นบ้าน เยาวชนก็สนใจทำวิจัยเรื่องคำสอนของครอบครัวเพื่อสืบค้นภูมิปัญญาที่จะให้คนเป็นคนดี<br /><strong> ชุมชนทุ่งนุ่น</strong> เป็นชุมชนซึ่งตั้งขึ้นใหม่ เป็นชุมชน 2 ศาสนาที่ยังธรรมชาติอันอุดม แต่คนก็ยังไม่มีระบบคิดที่ดีทำให้มีปัญหาเรื่องอาหารและขยะ ชุมชนจึงจัดเวทีเรียนรู้เรื่องขนมพื้นบ้าน การทำน้ำยาล้างจาน จากการทำบัญชีชีวิต<br /> <strong>ชุมชนป่าแก่</strong> เป็นชุมชนที่มีมุสลิมร้อยเปอร์เซ็น และมีป่าเขาลำเนาไพรที่อุดมสมบูรณ์ แต่โดยกระแสการบริโภคที่ทำให้คนห่างไกลจากธรรมชาติทำให้ชุมชนต้องกลับไปเรียนรู้การอยู่ร่วมกับธรรมชาติ เช่นเรื่องการฟื้นฟูผักพื้นบ้าน และเรื่องศาสนาไปพร้อมๆกัน<br /> <strong>ชุมชนป่าบอน</strong> เป็นชุมชนที่มีความสมบูรณ์ทางเศรษฐกิจ มีทั้งสวนยางพารา สวนสับปะรส และนาข้าวความสัมพันธ์ของคนในชุมชนที่ยังดำรงความสัมพันธ์ในแบบเครือญาติอย่างเหนียวแน่น</span><br /><span style="color:#993300;"></span><br /><strong><span style="color:#993300;">การประชาสัมพันธ์</span></strong><br /><span style="color:#993300;">โครงการมีเรื่องของการจัดทำจดหมายข่าวราย 2 เดือนที่รวบรวมเรื่องราวกิจกรรม การเรียนรู้ของชุนชนเอาไว้ มีการจัดรายการวิทยุครอบครัวเข้มแข็งที่วิทยุชุมชนพระพุทธศาสนา จังหวัดพัทลุง ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์โดยอ.สมคิด ทองสง และมีเว็บไซต์ </span><a href="http://www.patalungfamily/"><span style="color:#993300;">www.patalungfamily</span></a><span style="color:#993300;">.blogspot .com เผยแพร่กิจกรรมของโครงการ<br />ในการทำงานร่วมกับองค์กรอื่นๆเช่นการทำงานกับเครือข่ายงดเหล้า ได้ส่งเสริมให้เกิดนักสื่อสารน้อย (ดีเจน้อยและนายหนังน้อย) เพื่อรณรงค์การงดเหล้าซึ่งเยาวชนอาสาก็สะท้อนมาว่าพวกเขาก็ได้พัฒนาตนเองเช่นกัน รวมกับองค์กรทางศาสนาเพื่อจัดการเรียนรู้เรียนครอบครัวกับศาสนาทั้งกับมุสลิม และพระนักเทศน์ ทั้งนี้เพื่อเผยแพร่แนวคิดกระบวนการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมเพื่อให้ครอบครัวเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลงเพราะเราเชื่อว่า"มนุษย์ทุกคนมีเมล็ดพันธุ์แห่งความรัก มนุษย์ทุกคนมีเมล็ดพันธุ์แห่งการเรียนรู้ มนุษย์ทุกคนมีเมล็ดพันธุ์แห่งความดี"<br /><strong>หลักกระบวนการพัฒนา</strong><br />**การเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมเป็นแกนกลางของทุกกิจกรรม เปิดโอกาสให้ทุกคนได้แสดงศักยภาพ เคารพความเป็นมนุษย์ เชื่อในพลังการเรียนรู้<br />**ยึดชุมชนเป็นตัวตั้ง เพราะงานเป็นของชุมชนด้วยเชื่อว่า การเปลี่ยนแปลงต่างๆต้องเกิดจากคนในพื้นที่ เมื่อชุถมชนเรียนรู้เข้าใจ ชุมชนจะลุกขึ้นมาแก้ปัญหาในชุมชนด้วนตนเอง<br /> </span><br /><span style="color:#993300;"><strong>ตางรางกิจกกรมของชุมชน</strong><br /><br /><strong>ชุมชนควนออก - ป่าบอนต่ำ</strong>สร้างการเรียนรู้โดยผ่านเวทีวัฒนธรรมเช่นการทำขนมเดือนสิบ อาหารพื้นบ้าน กีฬาพื้นบ้าน งานวิจัยการเลี้ยงลูก พื้นที่สร้างสรรค์ /ไม่สร้างสรรค์ทุกข์ของครอบครัวในชุมชนความสัมพันธ์ในครอบครัวการเลี้ยงลูก<br /><br /><strong>โรงเรียนหารเทารังสีประชาสรค์</strong>สร้างการเรียนรู้โดยผ่านเวทีวัฒนธรรมเช่น<br />การทำขนมเดือนสิบ อาหารพื้นบ้าน กีฬาพื้นบ้าน การเลี้ยงลูก พื้นที่สร้างสรรค์ /ไม่สร้างสรรค์ทุกข์ของครอบครัวในชุมชนความสัมพันธ์ในครอบครัวคำสอนของครอบครัวงานวื่อมีนายหนังน้อย ดีเจน้อย<br /><strong>โรงเรียนประชาบำรุง</strong>สร้างการเรียนรู้โดยผ่านเวทีวัฒนธรรมเช่นการทำขนมเดือนสิบ เรียนรู้วิถีคนตะโหมด<br />บัญชีชีวิตดีเจน้อย</span><br /><span style="color:#993300;"><strong>ชุมชนทุ่งนุ่น</strong>สร้างการเรียนรู้โดยผ่านเวทีวัฒนธรรมเช่นการทำขนมพื้นบ้านการลดค่าใช้จ่ายในครัวเรือน โดยการปลูกผักสวนครัวทำน้ำยาล้างจานบัญชีชีวิตผังเครือญาติ และประวัติศาสตร์ชุมชนดีเจน้อย<br /><strong>ชุมชนศาลาแม็ง - ป่าแก่ตก</strong>สร้างการเรียนรู้โดยผ่านเวทีวัฒนธรรมเช่นอาหารพื้นบ้าน ผักพื้นบ้านการเลี้ยงลูก พื้นที่สร้างสรรค์ /ไม่สร้างสรรค์ทุกข์ของครอบครัวในชุมชนความสัมพันธ์ในครอบครัวภูมิปัญญาในวงจรชีวิตดีเจน้อย<br /><strong>โรงเรียนวชิรธรรมสถิต</strong>บูรณาการการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมเข้าสู่ระบบของโรงเรียนสร้างการเรียนรู้โดยผ่านเวทีวัฒนธรรมเช่นวิถีชาวนาคำสอนของครอบครัวภูมิปัญญาในวงจรชีวิตนายหนังน้อย ดีเจน้อย<br /><strong>โรงเรียนปัญญาวุธ</strong>สร้างการเรียนรู้โดยผ่านเวทีวัฒนธรรมและศาสนาเช่นประเพณีวันสารทเดือนสิบ กานวดพื้นบ้าน แห่เทียนพรรษาคำสอนของครอบครัวภูมิปัญญาในวงจรชีวิตบัญชีชีวิตความสัมพันธ์ในครอบครัวแผนที่คนมีดีโนราน้อย ดีเจน้อย</span><br /><span style="color:#993300;"><strong>ชุมชนทะเลน้อย - พนางตุง</strong>สร้างการเรียนรู้โดยผ่านเวทีวัฒนธรรมเช่นการทำขนมเดือนสิบ และการลดค่าใช้จ่ายในการทำน้ำยาล้างจานบัญชีชีวิตดีเจน้อย<br /><strong>โรงเรียนนิคมควนขนุนวิทยา</strong>สร้างการเรียนรู้โดยผ่านเวทีวัฒนธรรมเช่น การละเล่นพื้นบ้าน ประเพณีวันสารทเดือนสิบคำสอนของครอบครัวภูมิปัญญาในวงจรชีวิตบัญชีชีวิตความสัมพันธ์ในครอบครัวแผนที่คนมีดี<br />ทุกข์ของครอบครัวในชุมชนดีเจน้อย<br /><br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3713467695009764237-2447685469403804258?l=patalungfamily.blogspot.com' alt='' /></div>ศูนย์การเรียนรู้เพื่อครอบครัวเข้มแข็งจังหวัดพัทลุงhttp://www.blogger.com/profile/04194393239457630009noreply@blogger.com0